Rio de Janeiro Jezus – historia, wysokość, ciekawostki

Statua Chrystusa Zbawiciela w Rio de Janeiro to monumentalna, 38-metrowa rzeźba wzniesiona na szczycie góry Corcovado, będąca jednym z nowych siedmiu cudów świata. Jej budowa rozpoczęła się w 1926 roku i miała upamiętnić stulecie niepodległości Brazylii, a dziś stanowi najważniejszy symbol miasta. W dalszej części artykułu poznasz historię powstania, imponujące parametry techniczne oraz garść mniej znanych ciekawostek o tym niezwykłym monumencie.

Jak powstała Statua Chrystusa Zbawiciela?

Choć pomysł wzniesienia religijnego monumentu na Corcovado zrodził się już w 1859 roku za sprawą księdza Pedro Marii Bossa, nie spotkał się on wówczas z aprobatą księżniczki Izabeli. Impulsem, który po dekadach przywrócił koncepcję do życia, stała się setna rocznica niepodległości Brazylii obchodzona w 1922 roku. Archidiecezja Rio de Janeiro zorganizowała ogólnokrajową zbiórkę funduszy, poszukując projektu godnego tej okoliczności.

Wśród rozważanych propozycji znalazły się m.in. gigantyczny krzyż czy postać Boga trzymającego kulę ziemską, lecz największe uznanie zdobył pomysł Hektora da Silvy – Chrystus z szeroko rozpostartymi ramionami. Za koncepcję techniczną odpowiadał brazylijski architekt Heitor da Silva Costa, natomiast ostateczny kształt artystyczny nadał rzeźbie francuski twórca polskiego pochodzenia, Paul Landowski. Dopracowanie detali żelbetowej konstrukcji powierzono wybitnemu inżynierowi Albertowi Caquot.

Rumuński akcent w projekcie

Mało kto zdaje sobie sprawę, że autorem głowy posągu jest rumuński rzeźbiarz Gheorghe Leonida. Informację tę potwierdził pod koniec XX wieku profesor Atico da Mota w swojej pracy naukowej, a także potomkowie siostry artysty, co stanowi ciekawy, międzynarodowy epizod w dziejach monumentu.

Ile mierzy i waży monument na górze Corcovado?

Sama figura mierzy 30 metrów wysokości, wsparta jest na 8-metrowym cokole, co daje imponującą całkowitą wysokość 38 metrów. Ogrom bryły podkreśla również rozpiętość ramion wynosząca 28 metrów – parametr ten sprawia, że sylwetka Chrystusa pozostaje doskonale czytelna z wielu punktów miasta. Umiejscowienie na szczycie wzniesienia 710 m n.p.m. dodatkowo wzmacnia wrażenie monumentalności.

Waga całkowita konstrukcji sięga 1145 ton, z czego sama głowa waży 35 ton, a każda z dłoni ok. 9 ton. Podstawowym budulcem jest żelbeton, lecz tym, co nadaje statui charakterystyczny, subtelny wygląd, jest zewnętrzna warstwa – mozaika z trójkątnych płytek wykonanych ze steatytu. Materiał ten wybrano ze względu na niezwykłą odporność na erozję, niezbędną w tropikalnym klimacie.

Transport i uroczyste odsłonięcie

Rzeźbę wykonano we Francji, skąd w częściach przetransportowano ją do Brazylii. Budowa, rozpoczęta w 1926 roku, trwała pięć lat. Odsłonięcie nastąpiło 12 października 1931 roku, a ceremonię uświetnił pokaz technologicznej nowinki – projektant oświetlenia, Guglielmo Marconi, zdalnie włączył reflektory z zacumowanego w porcie w Genui jachtu. W późniejszych latach podobnego gestu dokonywali papież Paweł VI oraz papież Jan Paweł II, który w 1981 roku aktywował iluminację z okazji 50. rocznicy powstania monumentu.

Jak dotrzeć na szczyt góry Corcovado?

Wspinaczka pod sam pomnik stanowi nie lada atrakcję, głównie za sprawą przejazdu przez największy na świecie miejski las deszczowy Tijuca. Najpopularniejszym środkiem transportu pozostaje kolejka zębata, odjeżdżająca ze stacji przy ulicy Cosme Velho 513, która może przewieźć do 345 pasażerów na godzinę, a sam wjazd trwa ok. 20 minut. Turyści mogą też skorzystać z busów dowożących pod szczyt lub – dla bardziej wytrwałych – pieszego szlaku.

Niezależnie od wybranego wariantu, finalny odcinek do punktu obserwacyjnego u stóp Figury prowadzi po 222 stopniach. Dla osób, które chcą uniknąć wysiłku, przygotowano również windę oraz schody ruchome. Z platformy rozciąga się szeroka panorama, od zatoki Guanabara po dzielnicę Botafogo, a w oddali widać plaże Copacabana i Głowę Cukru.

Czy to najwyższy pomnik Chrystusa na świecie?

Przez ponad siedem dekad statua z Rio de Janeiro dzierżyła tytuł najwyższej figury Chrystusa na globie. Dziś, choć wciąż pozostaje najbardziej rozpoznawalna, kilka młodszych realizacji przewyższa ją gabarytami. Rekordzistą jest znajdujący się w Świebodzinie Pomnik Chrystusa Króla, którego całkowita wysokość sięga 52 metrów, przy czym sama korona na głowie figury mierzy 3 metry.

Całkowita wysokość monumentu w Rio wynosi 38 metrów (30 m figura i 8 m cokół), co daje mu dopiero piąte miejsce na liście najwyższych posągów Chrystusa. Dla porównania, statua w Świebodzinie mierzy 52 metry, a planowany monument w Armenii ma osiągnąć ok. 80 metrów.

Liczne lokalizacje na obu kontynentach amerykańskich również posiadają swoje rekordowe konstrukcje. Poniższe zestawienie przedstawia obiekty, które pod względem gabarytów prześcignęły brazylijski pierwowzór:

W budowie jest także monument w Armenii, inicjatywa biznesmena Gagika Tsarukiana, który na górze Hatis niedaleko Erywania ma wznieść się na około 80 metrów. Po ukończeniu stanie się zdecydowanie najwyższą figurą tego typu na Ziemi.

Co kryje wnętrze figury?

Wbrew pozorom statua Chrystusa Zbawiciela nie jest pełną bryłą. W jej wnętrzu ciągnie się wąska klatka schodowa, prowadząca aż do głowy i ramion posągu. Na co dzień wykorzystują ją wyłącznie ekipy konserwatorskie, które w ten sposób docierają do newralgicznych punktów podczas prac renowacyjnych i przeglądów technicznych.

Konserwacja i wyjątkowy detal wykończenia

Niewielu odwiedzających zdaje sobie sprawę, że niezliczone płytki ze steatytu, z których ułożona jest mozaika zewnętrzna, przygotowywały w warsztatach kobiety z Rio de Janeiro. Legenda głosi, iż na odwrotnej stronie niektórych z nich widnieją osobiste notatki pozostawione przez budowniczych, co nadaje temu monumentalnemu dziełu bardziej intymny, ludzki wymiar.

Status nowego cudu świata

7 lipca 2007 roku obiekt ogłoszono jednym z nowych siedmiu cudów świata podczas prywatnej inicjatywy, od której organizacja UNESCO natychmiast się zdystansowała. Mimo kontrowersji związanych z metodologią plebiscytu, prestiżowy tytuł ugruntował pozycję posągu na arenie międzynarodowej i dodatkowo zwiększył ruch turystyczny – obecnie rocznie odwiedza go ponad dwa miliony osób.

Charakterystyczny gest rozpostartych ramion nie jest przypadkowy – z jednej strony zdaje się błogosławić plaże Ipanemy i Copacabany oraz zatokę Guanabara, z drugiej zaś w tle pozostają rozległe dzielnice biedy, co stanowi gorzką symbolikę wpisaną w krajobraz Rio de Janeiro.